Tom den Boer, 3 september 2010
Guatemala , Antigua 23°

Ongeluk

Hallo allemaal,

Ook in Antigua zit een ongeluk in een klein hoekje, zoals ik op maandag 2 augustus zeer hardhandig en pijnlijk heb ervaren.

Wat is er gebeurd,ik zal het zo goed mogelijk uitleggen voor zover ik het me kan herinneren en aan de hand wat mij later is verteld. Zoals gezegd het ongeluk gebeurde op 2 augustus en wel tijdens het omdoen van een oude en dode boom. Die stond in de hoek van mijn tuintje omgeven door allerlei struiken en rommel en ik wilde daar een paar mooie bloemen planten.

S’middags zijn twee mannen begonnen met het omdoen van de oude boom.Ik weet nog dat ze begonnen zijn, de rest ben ik helemaal kwijt. Van s’middags 2 uur tot de volgende dag 9 uur heb ik totaal geen herinnering. Blijkbaar heeft de boom tijdens zijn val mij met een tak op mijn achterhoofd geslagen en ben ik daardoor met mijn hoofd/gezicht op een betonnen opstapje gevallen.

Resultaat mijn hoofd in puin, veel vleeswonden en flink wat breuken. Neus gebroken en een stuk of 8 breuken rondom mijn linker oog. Op de foto’s is te zien dat het jukbeen helemaal los ligt. Het linker ooglid afgescheurd bij mijn neus en in diverse stukken.

De twee mannen helemaal in paniek, ik wist van niets. De brandweer/ziekenauto heeft me na verloop van tijd naar het algemene ziekenhuis gebracht in San Felipe, een dorpje net buiten Antigua. Blijkbaar konden ze daar niets voor me doen, ik had onder andere spoedoperaties nodig aan mijn oog en neus en plastische chirurgie voor de diepe wonden rondom het oog en in mijn gezicht en dat is daar niet voor handen.

Ondertussen was goede vriendin Ana Maria, van stichting Los Niños, ingelicht en gelukkig was die meteen in de auto gestapt en naar het ziekenhuis in San Filipe gekomen. Tijdens haar rit daar naar toe heeft ze met een haar vriendin Rosa gebeld, waarvan ze wist dat er in haar Guatemalteekse familie veel artsen en specialisten zijn. Rosa belde nadien meteen weer haar neef dr. Rosales, een van de beste plastisch chirurgen in Guatemala.

Na uren wachten op een ambulance samen met Ana Maria naar Centro Medico vervoert in Guatemala City, waar ik rond middernacht, het ongeluk was rond 3 uur, werd opgewacht door drie specialisten. Plastisch chirurg dr. Rosales, oogspecialist dr. Anzueto en neusspecialist dr. Rodas. Later kwam hier ook nog hersenspecialist dr. Najarro bij.

Meteen bij aankomst komt ook al het eerste probleem, er moet eerst betaald worden voor er iets wordt gedaan. Eerst een betaling van minimaal 25.000.00 Quetsal, 2500 Euro, anders kunt u de patiënt weer meenemen. Handel is handel nietwaar.

Die som had Ana Maria natuurlijk niet op zak,ik wist nog steeds van niets zelfs niet waar ik was. Na lang praten en onderhandelen met de financiële mannen tot een akkoord gekomen. Met behulp van de credit card van taxista Venicio, die Ana Maria op kwam halen, Q 5000.00 betaald en mijn paspoort achter gelaten als borg. Hoe ze daar aankwam weet ik nog steeds niet, al herinner ik me in de dagen daarna wel dat ik aan haar had verteld waar mijn bankpassen, credit cards en paspoort lagen al wist ik toen niet het verband te leggen waarom ik haar in hemelsnaam mijn pin codes heb gegeven. Achteraf begreep ik wel waarvoor, zij moest 20.000 Quetsal contant opnemen en in de volgende dagen betalen en Venicio terug betalen. Wie er betaald is niet van belang, als er maar betaald wordt.

De eerste operatie duurde 4 uur en alles zat weer ongeveer op z’n plaats. Het afgescheurde ooglid was hersteld, oogarts dr Anzueto vertelde mij later dat het een hele toestand is geweest om alles goed te herstellen, heel levendig met veel bloedige details, de rillingen lopen over je rug. De gehele operatie was met behulp van een microscoop om alles goed te kunnen overzien. Het hele oog zat vol met vuil en vooral vol met bloed, door de vele breuken van de oogkas lag het ook een stukje lager dan het rechter en moest omhoog worden gehaald en weer in het midden gezet. Ook de afgescheurde traanbuis werd weer hersteld en het oog inwendig gehecht. Hij is uren bezig geweest om alles in orde te maken en met een geweldig resultaat, het zicht in beide ogen is weer gelijk.

De rest van de vleeswonden in mijn gezicht en op mijn voorhoofd gehecht en ook stond mijn neus weer recht.

Dat was weer een verhaal apart, door de vele breuken en vooral de verwondingen in en rond mijn oog was het bijna onmogelijk voor de neusarts om mijn neus te corrigeren. Hij kon immers niet, zoals gebruikelijk, het nodige geweld gebruiken om mijn neus recht te zetten.

Op donderdag volgde nog een 4 uur durende operatie. Dit maal om het tussenschot in mijn neus recht te zetten en belangrijker, om het bot onder mijn oog te repareren.
Dit was namelijk op een aantal plaatsen gebroken en daardoor mijn oog verzakt. De eerste opzet was om door middel van een lange pen het bot op zijn plaatst te brengen en te fixeren, dwars door mijn gezicht van rechts naar links onder mijn neus door.

Dit ging niet door omdat er teveel breuken waren. Nadat met een haak het bot op zijn plaats is gezet zijn de breuken dmv schroeven en een stalen plaatje aan elkaar gezet.

Het oog ligt nog steeds een heel klein stukje dieper omdat de oogkas links onder en boven is gebroken en die breuken een klein beetje open staan.
Dat kon niet hersteld worden omdat de kans op oogbeschadiging en dus gezichtsverlies veel te groot was.

Dit moet eventueel over een aantal maanden gebeuren met een extra operatie, ligt eraan hoe het geheel zich ontwikkeld. Tot nu toe gaat het uitstekend, de eerste dagen keek ik behoorlijk scheel en zag ik nog veel dubbel.
Het oog staat weer recht en nu zie ik alleen nog dubbel in uiterste hoeken.

De eerste week in het ziekenhuis ongeveer 18 uur per dag geslapen, blijkbaar een zware klap geweest. Ook de twee 4 uur durende operatie en de bijbehorende narcose hebben zo hun invloed.
Ik heb niet veel herinneringen aan de eerste week, behalve dat de doktoren steeds zeiden dat ik steeds hetzelfde vroeg. De professionaliteit van doktoren en verplegend personeel is buitengewoon. Ook de behandeling is uitstekend, doet niet onder voor NL.
Het is dan ook het beste en dus duurste privé ziekenhuis van Guatemala.

Ik heb 11 dagen in het ziekenhuis gelegen en ben ondertussen al weer een paar weken in mijn appartement in Antigua. Bijkomend van de klap en de operaties. Pijn heb ik niet, ook nooit gehad. Alleen kost het herstel enorm veel energie, ik eet en snoep me wezenloos maar kom geen gram aan. Alle energie gaat op aan het herstelproces. De eerste weken had ik ook een raar gevoel in mijn gebit, neus, en bovenlip, maar dat hersteld zich langzaam al kan dat maanden duren voor alles normaal is.

De ravage bekijkend op de patio toen ik thuis kwam was toch wel even schrikken. Vooral de omvang van de boom zoals die dan daar ligt is indrukwekkend.
Nu kon ik ook zien waarom de boom zo snel en onverwacht is gevallen, hij zat nog maar voor 20% vast aan de wortels.
De rest was weggerot en op gegeten door termieten.

In het ziekenhuis zei iedereen, ook de doktoren, dat ik ontzettend veel geluk had gehad dat ik het er levend vanaf heb gebracht en zonder blijvend letsel. Een flink aantal engelbewaarders die goed opletten.

Maar een mens is nu eenmaal een raar en eigenwijs wezen, dus dat geloof je niet zomaar. Toen ik de boom zag liggen en hoe weinig ruimte er over was tussen de boom en het betonnen opstapje waar ik met mijn hoofd op gevallen was moest ik toch iedereen gelijk geven.
Het verschil tussen gewond en veel erger was minder dan één centimeter, raakt de boom mij vol op het hoofd tijdens de val in plaats van aan tikken, of valt boven op mij is het einde verhaal.

Alles bij elkaar ontzettend veel geluk gehad.

Het ontslag uit een privé ziekenhuis is altijd een verhaal apart, ook in Guatemala. De dag voor ontslag komt er al iemand voorzichtig meedelen dat er betaald moet worden, hoeveel dan, dat weet ik nog niet maar daar kom ik op terug.

Na de laatste controle door de specialisten moest er dus betaald worden. Twee doktoren wilden rechtstreeks betaald worden, hoefden ze geen twee maanden te wachten op hun geld vanuit het ziekenhuis.
De rest contant en/of met credit card. Er was al meteen een probleem, het computersysteem lag er uit, geen verbinding met de server dus konden we niet betalen.

Ana Maria was ondertussen aangekomen om me op te halen en te helpen met betalen. Zij zou met checks een deel betalen en voorschieten omdat het totale bedrag veel te hoog was om contant en of met credit card te betalen. Totaal meer dan Q 115.000.00
Na lang praten en onderhandelen een deel van de rekening kunnen betalen, de rest ging niet vanwege de computerstoring.

Toen kwam het volgende probleem, ik kreeg alleen facturen van de door het ziekenhuis uitgevoerde handelingen, verblijf, maaltijden, medicijnen, behandelingen, operaties enz.
Er ontbraken echter de facturen van twee specialisten. Die worden blijkbaar door de specialisten zelf uitgeschreven, wanneer dat kon niemand ons vertellen.
Ook een beetje vreemd, het ziekenhuis int het geld maar geeft geen fakturen.

Gelukkig werd er iemand op uit gestuurd om de specialisten op te sporen en hen te verzoeken om de facturen meteen uit te schrijven. Na meer dan 3 uur wachten eindelijk de twee ontbrekende facturen.
Bezig geweest met betalen van 11 uur s’morgens tot ruim 3 uur in de middag en nog niet alles kunnen betalen. Behoorlijk vermoeiend kan ik wel zeggen.

Ondertussen zijn ruim vier weken na het ongeluk alle wonden hersteld, er is zelfs al bijna niets meer van te zien. Alleen het ooglid is nog een beetje opgezet. Perfect werk van de plastisch chirurg Rosales. De breuken duurt nog even voordat weer in orde is.

Ook de energie komt langzaam aan weer terug, al merk ik wel dat ik nog erg veel moet rusten.

Inmiddels ook twee keer op controle geweest en alles is goed en iedereen uitermate tevreden. Zelfs foto’s uitgewisseld met de plastisch chirurg, kom daar in Nederland maar eens om.
Ook het restant van de rekening is inmiddels betaald, ging wonderbaarlijk snel dit keer.

Mijn paspoort heb ik ook weer terug en kon op weg om mij visa voor Guatemala te laten verlengen. Door het gebeuren was dat inmiddels ook bijna verlopen, het plan was om voor de verloopdatum het land te verlaten om verlenging en extra uitgaven te voorkomen.

De boom is inmiddels opgeruimd en de muur hersteld. Deze week ook de bloemen geplant, iets later dan de bedoeling was, maar ze staan er dan toch en wat belangrijk is ik kan ze nog zien ook.
Zelf gedaan, de eerste lichamelijke inspanning sinds ruim een maand en het ging me prima af.

Een ongeluk komt nooit alleen is toch een gezegde, in mijn geval is dat ook zo en wel in verband met mijn geplande reis naar Cuba en Nederland.
Ik zou op 22 Augustus naar Cuba vertrekken, een korte vakantie, en daarna doorreizen naar NL.
Maar door het ongeluk kreeg ik een reisverbod van 6 weken en miste dus beide vertrekdata en moest alles omzetten.

Ik had graag van de reisverzekering een retour ticket gehad van Guatemala naar Amsterdam, Cuba vergeten en eventueel volgend jaar doen, maar daar wilden zij niet aan mee werken.
Ik woon in NL, dus zij stellen mij een enkele reis ter beschikking.
Dat dit veel duurder is en in mijn geval erg klant onvriendelijk beaamden alle medewerkers, maar regels zijn regels en daar valt niet aan te tornen.

Ik kreeg wel toestemming om mijn tickets te veranderen, dat dus maar gedaan met de nodige problemen.
Het heeft mij in totaal zeker twee hele dagen telefoneren gekost met onder andere, alarmcentrale, reisverzekering, luchtvaartmaatschappijen en reisbureaus.

Het ticket Guatemala - Havana had ik bij Mexicana, die zijn echter failliet en vliegen niet meer, het bedrijf is ondertussen wel overgenomen maar daar had ik toen ik moest beslissen niets aan. Noodgedwongen een ander ticket gekocht bij Copa Air, ik moest tenslotte een aansluiting maken voor mijn vlucht van Havana naar Amsterdam.

Het ticket bij Martinair van Havana naar Amsterdam bleek maar een maand geldig en niet zonder behoorlijke meerkosten te veranderen. De vertrekdatum verzetten was geen probleem, de terugreis datum ook niet zolang ik maar binnen een maand bleef van de eerste vertrek datum. Raar verhaal ik weet het, maar ook hier regels zijn regels. Ik zou maar een dag of tien in NL kunnen zijn, wel wat weinig als je bijna een jaar familie en vrienden niet hebt gezien.

Alles bij elkaar een extra kostenpost van bijna 800.00 Euro, maar afwachten wat de reisverzekering betaald.

Ik vertrek nu voor mijn aangepaste reis op 15 september via Cuba naar Nederland en dan na een maand weer via Cuba weer terug naar Guatemala. Wel met een flink aantal dagen minder in Cuba.

Tot slot wil ik nog een keer vooral Ana Maria heel hartelijk bedanken voor haar inzet, speciaal wat betreft het regelen van de doktoren in het Centro Medico en de financiële zaken.
Een ding is voor 100% zeker, als ik behandeld was in het algemene ziekenhuis in San Filipe was het genezingsproces heel anders verlopen, om het voorzichtig te zeggen.
Ook is mijn dank groot voor alle doktoren en verplegend personeel.

De foto’s zijn niet helaas erg opwekkend, sommige zelfs een beetje bloederig. Dank ook voor de foto’s van dr. Rosales en Ana Maria.

Groeten aan iedereen,

Tom.

Met HalloBuitenland.nl kun je Tom in Guatemala echt goedkoop bellen!